Cygnus Soul Awakening (CSA) ervaring

Ervaringen 

 

Waar te beginnen? Hoe schrijf je de meest diepste ervaring neer waar woorden niet bestaan.

Eens terug uit de reis heeft de vertaling van je ervaring even de tijd nodig om te plaatsen.

Heb van mensen gehoord zelf nog erna dat ik een gloeilamp ben, zo klaar en licht een de energie die ik uitzend is zo mooi. Heb hieronder een beetje proberen proberen te schetsen hoe de reis was 😉

Tijdens de Cygnus Soul awakening voel je de relatie en vooral de liefde die Ayahuasca en San Pedro samen hebben. De dieptegang en de speelsheid. Het oneindige en het alles, maar toch ook het hier en nu.

Tijdens de reis gebeurt er enorm veel, je zintuigen staan op scherp, Geur,kleur,licht, aanraking, alles komt veel intenser binnen, Je krijgt een explosie van licht aan inzichten die voorbij razen. Tijdens mijn reis heb ik veel conflicten gevoeld, Waar zowel het ene waar was als het andere. En uiteindelijk draaide het om balans.

Om de reis verder in te lichten heb ik meer dan 10 verschillende verhaal lijnen nodig die allemaal tegelijk plaats vonden. 😊 De reis begon door het reizen in een dimensionaal raster. Hier wauw ik uit! En verbrak het raster waar ik dan langzaam doorheen vloog naar het multidimensionaal. Eens losgerukt uit de huidige matrix van de wereld begon de reis echt.

Het starte als een zoektocht naar de magie in mezelf, het goddelijke. Ik zag mezelf, waar ze bezig waren mijn uiterlijk aan het opmaken voor het goddelijke, een godin. Dit was niet wat ik zocht! Het oppervlakkige interesseert me niet, het moet diep in me zitten. Terwijl ik via – de ene keer in een lift de andere keer in een wormgat – de ene scene naar het andere reisde kwam ik alles tegen, tot het bizarre toe. Feestjes, naakte lichamen, eten,… allemaal afleiding. En Toen begon de focus op het doel sterker te worden. Ik was nog niet zo gefocussed. De Magie in mezelf vinden en de geheimen van het universum. Moeder Aya is me tijdens de reis een paar keer komen opzoeken, met de boodschap dat ze me ging meenemen naar het licht/de hemel.

Tijdens die “zoektocht” heb ik enorm hard mijn moederschap mogen voelen. Het was zo intens en mooi, zoals ik nog nooit heb ervaren. Heb ik mijn zoon in een wiel van onzelfzekerheid zien liggen, waar ik hem wauw uithalen maar waar hij zelf nog niet klaar voor was, dus ben ik bij hem in het wiel gaan liggen, stevig omhelst, tot hij er klaar voor was. Ik heb mogen ervaren hoe ik nu al geniet van de kleine dingen in het leven. Maar dat leek allemaal niet genoeg, ik moest dieper graven en zoeken. Terwijl het ene me toonde hoe belangrijk al die dingen waren, was het andere me aan het zeggen dat ik dieper moest gaan. Ik probeerde in mijn reis die balans te vinden. Ik werd nog meer gefocussed op mijn doel terwijl de afleiding me bleef achtervolgen, waar ik opzich niet in geintresseerd was maar waar ik wel af en toe mijn doel verloor. Ik kwam in een toren terecht met een spiraal vormige trap, waar een stem me streng en kordaat toesprak dat ik lui was en ongefocussed. Er kwam zovele op mijn pad, ik ben zo gevoelig en inituitief sterk en ik kreeg voortduren berichten door van het universum en ik vergat ze of negeerde ze of drong niet verder door. Zo ben ik van het ene naar het andere getrokken en heb ik een doodstrijd geleverd waar ik alles moest achter laten. Ik was waar ik was bij mijn laatste aya.

Ga ik door de hemel poort of niet? Ik was moe uitgeput en had pijn tussen mijn schouders.

Hoewel een stem zei dat ik mijn strijd had gehad en dat deze over was, en ook dat ik door die poort moest, wauw een andere kant terug, deels moegestreden en ik wauw de hemel op aarde voelen. Want dat was toch ook belangrijk? Ik voelde liefde die intenser zou worden als ik door de poort ging. Hier heb ik even gehangen en heb dan toch gekozen voor de terugkomst van hemel op aarde. (Een keuze die gemaakt is maar die resulteert in een reis die niet afgerond is).

Tijdens de terug reis naar aarde heb ik die liefde nog even mogen voelen maar heb me er ook tegen geweerd tot ik het toeliet, het was zo mooi en intense. Ik heb verder mogen ervaring hoe sterk ik was geworden en hoe sterk ik in het leven stond. Hoe het vertrouwen in het universum en dus ook in mezelf is gegroeid. Ik heb mijn zoon nog mooi kunnen vasthouden en zaadjes kunnen planten voor wat nog komt. Maar de pijn tussen mijn schouders bleef en ik was zo moe. Ik wauw eruit. En ik besef deels omdat ik mijn gevoeligheid mischien nog niet helemaal heb omarmd en deels omdat ik ben weg loop van iets in mijn reis dat ik nog niet volledig onder ogen wil komen.

Ik ben dankbaar dat ik dat heb mogen zien, want ik ben een persoon dat mijn angsten wel onder ogen kom, dus de volgende reis ben ik er klaar voor!

De volgende reis sta ik open voor wat het universum mij toont en omarm ik dat wat ik niet wil zien of voelen en laat ik de liefde van de hemel me helemaal overnemen. Waar ik niet meer in de “afterglow” van het licht zal staan, maar me volledig in het licht laat baden.

Evelien


Ongeveer 3 dagen ervoor gevast en een week geen koffie of alcohol op.

In de ochtend begonnen rond 10.30 uur met het drinken van thee met de Mao remmer.
Nu voelde ik het heel sterk op mijn huid, moeilijk uit te leggen. Alsof alles bewoog en verdween.
Toen visuele beelden, alleen heel even een lichte misselijkheid.
Was ook makkelijk om te laten verdwijnen.
Voelde alsof ik liters snot moest loslaten, een soort opschoning.
Daarna oude emoties die ik dacht verwerkt te hebben kwamen naar de oppervlakte, veel pijn en verdriet op een heel diep niveau los kunnen laten.
Voelde als een heling waar ik me niet van bewust was en dacht dit al geheeld te hebben.
Zo wordt je weer bewust dat je veel emoties op slaat die ervoor kunnen zorgen dat je fysiek daar last van kan krijgen. Om zoveel oud zeer naar de oppervlakte te laten komen heel je, goed voor je gezondheid. Zo ervaar ik het.
De muziek was super, lift je door het hele proces heen.
Fijn om af en toe een hand op mijn schouder te voelen op het juiste moment. Begeleiding die af en toe de juiste opmerking op het juiste moment maakte, ook met humor.
Om naar de WC te gaan voelde als een hele grote moeite, was echt een overwinning om op mijn knieën te komen, gelukkig dat de begeleiding wel wat gewend was en erbij hielp. Veel liefde.

Op een gegeven moment wilde ik er echt uit, omdat het zo lang duurde terwijl je geen tijdsbesef hebt.

Toen ik het vroeg was het al 20.30 uur en nog steeds was ik er niet uit en kon ik niet ondernemen dan gewoon te blijven liggen.
Besefte goed hoe dankbaar ik ben dit bij jullie te mogen beleven, 100 % vertrouwd en 100 % jezelf te zijn.
Zal ook nog veel deelnemers naar jullie toe sturen.
Het was echt een mooie, heftige en bijzondere ervaring in een super fijne omgeving.
Namaste en dikke kus,

Augusta


Ik heb pas een reis mogen maken met deze CSA,  wat een bijzondere ervaring!  Ik heb al heel vaak  truffel gedaan maar dit is een totaal andere ervaring. Is voor mij een mix van de madre en de padre medicijn planten in één. De diepte in van de madre en de speelsheid  van de padre,  dat samen met de geweldige muziek die er was was fantastisch! Het heeft mij heel veel gebracht, in grote lijnen ging het over dicht bij mij zelf  blijven ,  daardoor kwam ik ook in werelden terecht, wilde gewoon  luisteren  naar waar je naar toe wordt geleid  en gewoon heel veel inzichten van wat mijn patronen zijn.

Michiel


Wat ik zo heerlijk vind aan deze ceremonie is de eenvoud. Geen geurtjes, geen live instrumenten, begeleiding komt naar je toe alleen wanneer nodig is. De muzieklijst die afgespeeld wordt neemt je helemaal mee in je reis. Ik had ook helemaal geen interesse wat zich buiten mij in de ruimte afspeelde. Ik wilde alleen maar naar mezelf toe. Lekker mijn eigen processen dragen.

Waar ayahuasca je naar binnen ‘dwingt’ te kijken, had ik het dwingende niet bij de CSA. Het gebeurde gewoon. Ik heb gedragspatronen leren zien en behoorlijk filosofische gesprekken gehad met mezelf. Daardoor heb ik ook om mezelf gelachen en heel veel ‘WTF momenten’ gehad… Het voelde voor mij niet superzwaar, waardoor het leek op de flow zoals bij een huachuma ceremonie.

Ik vroeg ook in mijn reis: ‘Wat is dit middel? Mannelijk of vrouwelijk?’ Vervolgens kreeg ik door: ‘Beide’. En ja, zo voelt het voor mij ook… combi flow van ayahuasca en huachuma. Werken met de vrouwelijkheid en de mannelijkheid.

Ik kreeg zoveel input binnen, dat ik dacht: ‘Wow, dit is too much!’ Maar gek genoeg kon ik het wel aan. Het waren voor mij een constante stroom van beelden, emoties, patronen, gesprekken en gevoelens.

Wat ik vooral ook prettig vond is dat je met de CSA geen lichamelijke ongemakken hebt: Geen diarree, spugen, misselijk…

In deze reis ben ik overal geweest: India, Afrika, Stonehenge, Zuid-Amerika en ik zag allemaal dieren voorbijkomen.

Op een gegeven moment kreeg ik toegang tot de bibliotheek van het Universum. Daar zat alle kennis van de wereld opgeslagen. En ik mocht een glimps opvangen van de universele kennis. En ik dacht: ‘Wow dit is zoveel kennis, dat kan de mensheid niet aan!’. Ik vroeg: ‘Hoe ga ik dit uitleggen?’ Ik kreeg door: ‘Niet… zodra mensen klaar zijn, dan zijn ze welkom om deze kennis op te doen.’

Tijdens mijn reis voelde ik ook heel veel liefde en compassie. Ik zag dat heel mijn gedragspatroon met elkaar in verbinding stond. En ik zag ook de patronen bij andere mensen hoe dat ook weer met elkaar verweven is. Ik zag dat bepaalde dingen zo diep gaat… ver voorbij conditionering, de oordelen en dat we dat allemaal kunnen doorbreken, wanneer we daar klaar voor zijn.

Mijn reis duurde 6uur en ik kan niet wachten om het nog eens te doen!

AHO…

-ELK-

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.